بدون عنوان
این روزها هر آدمی یک شعرپیچیده ست باید یکی باشد که آدم را بلد باشد
بدون عنوان
میتوان گفت بی خیال ولی بی خیال نبود چطور می توانیم بی خیال باشیم در حالیکه هر تکه مان جایی افتاده فقط می توانیم سکوت کنیم و شب ها نخوابیم
بدون عنوان
شبیه کودکی پیش رفیقانش زمین خورده درونم بغض بی رحمی ست اما کم نیاوردم
بدون عنوان
آنقدر بغض نشکسته در گلوست لهجه ام وقت حرف زدن بارانی ست
بدون عنوان
من دلم را به تو دادم سرم را بر باد
بدون عنوان
نتیجه همه استخاره ها خیر ست اگر به نیت تو باز شوند قرآنها
بدون عنوان
شب جمعه و دلم در پی یک برگ برات السلام حضرت ارباب قتیل العبرات
بدون عنوان
اتفاق بیفت همین جا کنار حوصله سر رفته ام مثل ماه که پا پس نمی کشد از حوصله تنگ ابرها
بدون عنوان
فکر می کنم آسمان دختر ست وقتی دلش میگیرد گریه میکند اگر مرد بود موهاش سپید میشد
